Dziedziczenie albinizmu…

W tej zakładce chciałabym odnowić temat albinizmu, który moim zdaniem jest dość istotny w odniesieniu do zdrowia przyszłych pokoleń fretek…

Przypomnijmy sobie co to jest albinizm… ALBINIZM (łc. albus “biały”) – zbiorcza nazwa grupy wrodzonych chorób; zaburzenie metabolizmu tyrozyny (brak tyrozynazy), powodujące zmniejszenie lub brak produkcji melanin w komórkach barwnikowych, związane z występowaniem genu recesywnego (recesywność genetyczna). Skóra osobników dotkniętych bielactwem wrodzonym (albinosów) jest bardzo jasna lub biała, włosy (sierść, pióra) białe, źrenica czerwona, z powodu przeświecania naczyń krwionośnych przez przezroczyste tęczówki. Brak melaniny skutkuje nadmierną wrażliwością na promienie UV światła słonecznego (stany zapalne, rumienie, pęcherze, nadżerki i nadmierne zrogowacenia). Bielactwo wrodzone upośledza zwykle wzrok (wskutek niedoboru barwnika w oczach – światłowstręt, oczopląs, zmiany w siatkówce), niekiedy także słuch (głuchoniemota – zespół Tietza). Powyższe powoduje, że albinosy są słabsze i narażone na wiele chorób w tym psychicznych oraz na nowotwory. Bielactwu towarzyszą również inne schorzenia o prawdopodobnym podłożu autoimmunologicznym, jak np.: cukrzyca, anemia złośliwa, niektóre choroby tarczycy…

Częste rozmnażanie albinosów może doprowadzić do tego, że ich przyszłe potomstwo, może przenosić większą ilość chorób związanych z bielactwem, jak i bardzo podupaść zdrowotnie… ich odporność też będzie spadać…

Poniższa tabela pokazuje dziedziczenie genu albino na przyszłe pokolenia… Fretki o standardowym umaszczeniu i barwie, mogą przenosić chory gen na przyszłe pokolenia, gdy w ich przodkach był choć jeden osobnik albinotyczny…

Poniżej przykład ujawnienia się albinizmu w przyszłych pokoleniach…

Mogłoby się wydawać, że z dwu niealbinotycznych fretek nie powinien urodzić się albinos, a jednak na tym przykładzie w czwartym pokoleniu wystąpił albinizm, gdyż zostały połączone w parę dwa osobniki będące nosicielami genu albinosa…

Przegląd “Ferrets” wrzesień/październik 2003, z artykułu “Cichy świat głuchych fretek” Rebecca Stout…

(…) Fascynujące nas odmiany kolorowe są w rzeczywistości wynikiem złożonych zaburzeń komórek rozwojowych zarodkowego listka nerwowego. Zaburzenia te powstają kiedy mutacja interferuje z rozwojem lub migracja prymitywnych komórek podobnych do komórek macierzystych kierujących rozwojem mózgu i rdzenia kręgowego u zarodków kręgowców i przemieszczają się przez całe ciało tworząc inne komórki.

Niektóre z genów, które ulęgają podanej zmianie, są słynne: geny PAX i MITF, które wydaja się mieć udział w powstaniu syndromu Waardenburga (zaburzenia w słyszeniu, pigmentacji i budowie). Innymi genami podejrzanymi są SNAI2, EDN3 i SOX10, prawdopodobnie mniej powszechne. Gen KIT jest odpowiedzialny za wzrost, przeżycie i zróżnicowanie komórkowe. Gdy ulega zmianie, wywołuje łatki na białym futerku, bielactwo (choroba, która ma podobne objawy jak u człowieka: biała skóra, ogólne rozpuszczenie pigmentacji, nieregularnie rozmieszczona pigmentacja, białe plamy na skórze, brak koordynacji ruchów mięśni szkieletowych, eterokromia źrenicy, zaburzenia psychomotoryczne), problemy gastryczno-jelitowe, głuchotę itp. Gen ten może zaburzać migracje komórek z listka nerwowego. Fretki z łatkami mogą pochodzić z tej formy bielactwa spowodowanego przez gen KIT lub kombinacje z genami powodującymi syndrom Waardenburga. Manipulowanie tymi genami w czasie rozrodu może spowodować skupienie głuchoty i innych możliwych zaburzeń, objawiających się zniekształceniami szczęk, niemożliwością do normalnego otwarcia szczek, zbyt bliskim osadzeniem oczu, delikatnym ryjkiem, szczenięcym wyglądem, niedorozwojem serca, chorobami układu pokarmowego i dużo częściej, krótszym ogonem oraz uszkodzonymi kończynami.

Obecnie nikt oficjalnie i szczególnie nie badał fretek w celu sprawdzenia tych zaburzeń i z jaką częstością występują one przy krzyżowaniu osobników z tymi mutacjami. Z punktu naukowego nie wiemy więc w jaki sposób objawy te występują u fretek, lecz badania u małp człekokształtnych, szczurów, psów, kotów, krów i człowieka, wykazują że większość objawów stwierdzono u osobników posiadających wymienione geny.(…)1)

źródło: www.furetti.com
tłumaczenie: Eva
opracowanie: Ana

cdn.



Zostaw komentarz