Fretka może urodzić się głucha lub może ogłuchnąć na skutek choroby. Z drugim przypadkiem mamy do czynienia w sytuacji ciężkiego przebiegu choroby (grypy, przeziębienia, zapalenia ucha lub zakażenia pasożytami – świerzbowiec), w wyniku której może wystąpić głuchota fretki.

W pierwszym przypadku, głuchota u fretek często spowodowana jest wadami genetycznymi. Uszkodzone geny rodziców nie regenerują się w drodze rozmnażania i są czynnikiem powodującym uszkodzenie narządu słuchu także u maluszka.

Niebezpieczne kolory a głuchota u fretek

Bardzo istotna jest informacja, że problemy związane z niektórymi kolorami u fretek nie są błahe. W rzeczywistości niektóre kolory takie jak panda, blaze, DEW, czyli wszystkie, które posiadają białe znaki, szczególnie te umieszczone na głowie, cierpią z powodu problemów genetycznych.

Zespół Waanderburga i problemy związane z mutacją genu KIT MEN są przyczyną zaburzenia i wad genetycznych występujących w tych kolorach. Zaburzenie to, nie dopuszcza do tego, aby komórki produkujące pigment docierały do wszystkich części ciała. Jeśli proces zaburzeń nastąpi w pierwszych etapach rozwoju organizmu, jest oczywiste, że efekt będzie dotyczył większej ilości cech i będzie występował w rożnych częściach organizmu. Komórki pigmentowe rozwijają się z tych samych listków zarodkowych co centralny układ nerwowy (mózg i rdzeń kręgowy), to wyjaśnia dlaczego zmiany w kolorze są często związane ze zmianami typu neurologicznego (pierwszymi objawami są zmiany w widzeniu i słyszeniu) i w zachowaniu.

Geny, które ulęgają zmianie, są słynne: geny PAX i MITF, które wydaja się mieć udział w powstaniu syndromu Waardenburga (zaburzenia w słyszeniu, pigmentacji i budowie). Innymi genami podejrzanymi są SNAI2, EDN3 i SOX10, prawdopodobnie mniej powszechne. Sam gen KIT jest odpowiedzialny za wzrost, przeżycie i zróżnicowanie komórkowe. Gdy ulega zmianie, wywołuje łatki na białym futerku, bielactwo (choroba, która ma podobne objawy jak u człowieka: biała skóra, ogólne rozpuszczenie pigmentacji, nieregularnie rozmieszczona pigmentacja, białe plamy na skórze, brak koordynacji ruchów mięśni szkieletowych, eterokromia źrenicy, zaburzenia psychomotoryczne), problemy gastryczno-jelitowe, głuchotę itp. Gen ten może zaburzać migracje komórek z listka nerwowego. Fretki z łatkami mogą pochodzić z tej formy bielactwa spowodowanego przez gen KIT lub kombinacje z genami powodującymi syndrom Waardenburga. Manipulowanie tymi genami w czasie rozrodu może spowodować skupienie głuchoty i innych możliwych zaburzeń, objawiających się zniekształceniami szczęk, niemożliwością do normalnego otwarcia szczek, zbyt bliskim osadzeniem oczu, delikatnym ryjkiem, szczenięcym wyglądem, niedorozwojem serca, chorobami układu pokarmowego i dużo częściej, krótszym ogonem oraz uszkodzonymi kończynami.

Objawy zaburzeń genetycznych

  • częściowa lub całkowita głuchota
  • zniekształcenie czaszki i żuchwy jak również bardziej szeroko rozstawione oczy
  • anomalie macicy
  • częste poronienia lub wysoka śmiertelność płodów
  • podatność na nowotwory

Niestety jedynym aspektem chorobowym, branym pod uwagę przez większość osób przy tych kolorach jest problem głuchoty, a w rzeczywistości może być ona jednym z wielu zaburzeń.

Ponadto, głuchota nie zawsze występuje jako objaw (zaburzenia te są przedmiotem zmiennej ekspresji genów i bardzo często występują bezobjawowo), a pomimo tego, te kolory niosą w sobie inne, wyżej wymienione wady, które są bardziej niebezpieczne dla zwierząt.

Rozmnażając takie zwierzaki, zwłaszcza z osobnikami także posiadającymi białe plamy lub białe głowy, będziemy te wady przekazywać i umacniać w przyszłych pokoleniach.

Fretki białogłowe i z białymi plamami, u których stwierdzono głuchotę lub niedosłuch, lub słyszące, ale pochodzące z linii ze stwierdzoną chorobą (rodzeństwo, rodzice, dziadkowie i dalsi przodkowie), powinny być usuwane z hodowli, ponieważ mogą przekazać inne zaburzenia wpływające na zdrowie swojego potomstwa.

Wszystkie osobniki barwy dew, panda, blaze, powinny mieć wykonane badania na głuchotę – test PEA/BAER (Brainstem Auditory Evoked Responses) – zanim zostaną dopuszczone do hodowli i rozmnażania, nawet jeśli w rodzinie (linii) nie wystąpiły problemy z głuchotą do tej pory.

Życie z głuchą fretką

Zwykły problem głuchoty, sam w sobie nie przeszkadzający fretce w szczęśliwym życiu, wymaga szczególnej uwagi, gdyż fretki mogą być:

  • bardziej nerwowe (bojaźliwe)
  • bardziej odizolowane (trudność nawiązywania kontaktów z osobnikami własnego gatunku i człowiekiem)
  • bardziej „uparte”, „głupie” lub „buntownicze” (z powodu niemożliwości reagowania na bodźce zewnętrzne)

tłumaczenie: AniaR, Eva
korekta: Ana
literatura:
1) www.furetti.com
2) WildcatsFerrets*Fr



Komentarze (1) do wpisu 'GŁUCHOTA'



Zostaw komentarz