Dość ważny i istotny temat… Jak zabezpieczyć nasze fretki i inne zwierzęta na wypadek ucieczki, zaginięcia?… Mamy wiele sposobów na oznakowywanie naszych “futer”, kupujemy im grawerowane identyfikatory i różnego rodzaju adresówki, które przyczepiamy do smyczek, czy puszorków lub wszczepiamy czipy… Niestety, tak pierwsza jak i druga forma nie gwarantuje nam, że fretka na pewno zostanie zidentyfikowana po odnalezieniu… Dlaczego? chociażby z tak prozaicznych powodów, iż nasze zabezpieczenia mogą zaginąć, oderwać się, albo zwierz trafi w złe lub niekompetentne ręce!… Jedyną, bezpieczną identyfikację zapewni nam implementacja MIKROCZIPU i WPISANIE naszego zwierzaka do Ogólnopolskiej oraz Europejskiej Bazy Danych Zwierząt Oznakowanych…
Przeczytajcie poniższe informacje, a na pewno pomogą one podjąć Wam właściwą decyzję… ;-)
…
informacje zamieszczone dzięki uprzejmości Polskiego Towarzystwa Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt
O identyfikacji…
Identyfikacja zwierząt stosowana jest przez człowieka od setek lat. Zmieniają się założenia technologiczne i poszczególne elementy. Cel pozostaje jednak ten sam, chodzi o nadanie zwierzęciu tożsamości i przypisaniu go do właściciela.
Przez wiele lat człowiek wypracowywał różne techniki znakowania zarówno w identyfikacji zewnętrznej – wizualnej jak i tej, która integralnie związana jest ze zwierzęciem, jak wymrażanie, wypalanie czy tatuaż.
Wszystkie te metody okazują się jednak niedoskonałe i limitowane przez technologię, w której są wykonywane.
Tatuaże wybarwiają się bądź zacierają, brak jest też prawidłowych schematów identyfikacyjnych oraz profesjonalnie prowadzonych rejestrów. Metoda ta, będąca najczęściej stosowaną przez hodowców, ma jednak więcej wad niż zalet.
Identyfikacja za pomocą mikroczipa staje się coraz bardziej popularna i trzeba zaznaczyć, że prowadzona w prawidłowy sposób jest najdoskonalszą i najmniej szkodliwą spośród dotychczas poznanych metod.
Staje się jednak bezcelowa bez utrzymania poprawnego schematu, jakim jest rejestracja w bazie danych.
Istnienie dobrze zorganizowanego systemu rejestracji współgrającego z prawidłowo prowadzoną identyfikacją zwierząt stanowi o sukcesie i jest gwarancją na utrzymanie głównego założenia, jakim jest jak najszybsze uzyskanie tożsamości oznakowanego zwierzęcia.
Według amerykańskiego instytutu badań statystycznych tylko 16% psów i 2% kotów, które nie zostały oznakowane, a trafiają do schroniska, odbieranych jest przez prawowitych właścicieli.
Niestety dalej w wielu krajach w wyniku eutanazji spowodowanej brakiem możliwości znalezienia pierwotnego właściciela, ginie więcej psów niż w wyniku chorób bądź wypadków.
Pod tym linkiem dowiesz się więcej o historii identyfikacji elektronicznej.
Jak działa mikroczip…
Mikroczip jest urządzeniem pasywnym potrzebującym do aktywacji fal radiowych generowanych przez czytnik.
Mikrochip składa się z małego układu scalonego zaprogramowanego losowo wybranym 15 cyfrowym numerem. Układ scalony połączony jest z ferrytowym rdzeniem i kondensatorem, na który nawinięta jest miedziana cewkę odgrywająca rolę anteny.
Cały ten układ mierzący ok. 9mm x 1,5mm zatopiony jest w laserowo zaklejoną szklaną kapsułę, która wielkością odpowiada ziarenku ryżu i mierzy 12mm x 2.1mm
Odległość odczytu przy użyciu standardowego czytnika waha się w granicach od 5 cm do 20 cm i uzależniona jest głównie od rozmiaru jego anteny. W najczęściej stosowanych czytnikach kieszonkowych nie przekracza jednak 10 cm.
Ze względu na to, że mikroprocesor nie potrzebuje wymiennych źródeł zasilania ani części, które podlegają wymianie można stwierdzić, że jego sprawne działanie trwa dziesiątki lat, a na pewno dużo dłużej niż życie przeciętnego zwierzęcia.
Mikroprocesory dostarczają stałej, unikalnej pod względem kodu identyfikacji, która nie traci swej wartości wraz z upływem czasu ani się nie wybarwia tak jak tatuaże.
Implantacja mikroprocesora odbywa się za pomocą igły przypominającej normalne igły do robienia zastrzyków o troszkę większej średnicy. Mikroczip fabrycznie umieszczony jest w igle i podczas iniekcji wypychany jest przez tłoczek specjalnej strzykawki, bądź implantera, który swoim wyglądem przypomina pistolet.
Według World Small Animal Veterinary Association (WSAVA) oraz The Federation of European Companion Animal Veterinary Associations (FECAVA) dopuszczalne są dwa miejsca implantacji mikroczipa na ciele psa bądź kota. Transponder (mikroczip) jest implantowany podskórnie na grzbiecie pomiędzy łopatkami bądź podskórnie w środkowej części szyi po jej lewej stronie.
Dlaczego popieramy tylko implantację pomiędzy łopatkami?
Miejsce to powoduje zdecydowanie mniejszy dyskomfort dla naszego czworonoga, a ze względu na swoje anatomiczne usytuowanie obniża ryzyko ewentualnej migracji.
Według doświadczenia lekarzy brytyjskich i amerykańskich oraz tych którzy znakują setki psów i kotów rocznie, identyfikacja między łopatkami jest dużo bezpieczniejsza i w porównaniu do implantacji po lewej stronie szyji cechuje się dużo niższym ryzykiem ewentualnych powikłań, jak również migracji mikroczipa w pierwszych 3 tygodniach od implantacji. Na terenie Wielkiej Brytanii,Irlandii oraz USA identyfikacja po lewej stronie szyi jest niedozwolona.
Sam zabieg implantacji jest bezbolesny i zwykle zwierzę reaguje na to w taki sam sposób jak na normalny zastrzyk.
Mikroprocesor jest biokompatybilny i nie powoduje żadnych reakcji alergicznych. Dla dodatkowej ochrony przed migracją w ciele zwierzęcia niektórzy producenci powlekają mikroczipy związkami polimerów, które pomagają na odpowiednie usadowienie się implantu i jego zakotwiczenie w tkankach podskórnych.
Psy i koty identyfikuje się podczas ich pierwszych szczepień. Na zachodzie hodowcy wszczepiają mikroprocesor pomiędzy 5 a 8 tygodniem życia. Oczywiście identyfikację można przeprowadzić również w późniejszym okresie.
Czy mikroczip posiada osłonę antymigracyjną?
Mikroczip powinien posiadać polimerową osłonę antymigracyjną umożliwiającą bezpieczne osadzenie się implantu w tkance podskórnej i dodatkowo zabezpieczającą wewnętrzne elementy mikroczipa przed kontaktem z enzymami występującymi w zwierzęcym ciele.
Polimerowa osłonka pokrywa mikroczip warstwą grubości kilku mikronów.
Poprzez swoje fizyczne właściwości związek polimerów tworzących osłonkę zwiększa jego powierzchnię umożliwiając włóknom tkanki podskórnej łatwiejsze opłaszczenie implantu, a tym samym uniemożliwiając jego ewentualne przemieszczenie.
Przed implantacją mikroczipa swojemu pupilowi upewnij się czy wszczepiany mikroczip jest powleczony taką osłonką. Lekarz weterynarii dokonujący implantacji zobowiązany jest do udzielenia takiej informacji.
Jeżeli Twoj zwierzak jest już oznakowany mikroczipem, a Ty masz wątpliwości czy mikroczip posiada osłonkę antymigracyjną wystarczy, że podasz nam pierwsze 3 cyfry numeru mikroczipa.
Rejestracja w bazie danych
Dlaczego rejestracja w Ogólnopolskiej Bazie Danych Polskiego Towarzystwa Rejestracji i Identyfikacji jest ważna?
W przypadku odnalezienia czworonoga sam mikroczip nic nie da. Bardzo często spotykamy się z sytuacjami, w których właściciel myśli że w mikroczipie zakodowane są dane o właścicielu i samym psie.
Niestety jest to błędne pojęcie. Mikroczip zawiera tylko i wyłącznie numer, który musi zostać przypisany do bazy danych.
Numer ten należy zarejestrować w bazie danych wypełniając specjalny druk lub formularz w którym zamieszczamy dane właściciela i samego psa, a dopiero potem automatyczny system lub administrator danych wpisuje te informacje do bazy danych.
W chwili znalezienia zwierzęcia można specjalnym czytnikiem odczytać numer i po skontaktowaniu się z bazą danych uzyskać dane o właścicielu i tak jak po nitce do kłębka trafić do właściciela.
Znakując swoje zwierzę w lecznicy upewnij się czy lekarz współpracuje z Polskim Towarzystwem Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt i czy po oznakowaniu numer mikroczipa wprowadzony zostanie do bazy danych.
Jako właściciel masz prawo uzyskać taką informację a lekarz ma obowiązek takiej informacji udzielić. Sama informacja że dane przekazywane są do “Ogólnopolskiej Bazy Danych” jest niewystarczająca.
Gwarancją umieszczenia rekordu w bazie danych jest podpisanie druku rejestracyjnego. Jeżeli oznakowałeś swojego pupila w lecznicy, która nie współpracuje z PTRIZ masz możliwość odpłatnego umieszczenia rekordu w naszej bazie.
Koszt wynosi 30 PLN i pokrywa zarejestrowanie w Ogólnopolskiej Bazie Danych i europejskim systemie baz danych EUROPETNET. Polskie Towarzystwo Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt jako jedyne w Polsce wspólpracuje z europejskim systemem baz danych i jako jedyne przekazuje rekordy.
Jeżeli oznakowałeś zwierzę mikroczipem zaczynającym się od numeru 977 opłata również pokrywa rejestrację w światowym systemie rejestracji PETTRAC.
…
Doradzam wszystkim, aby zarejestrowali swoje zwierzaki dla ich bezpieczeństwa i swojego własnego spokoju… ;-)
…
źródło: http://www.identyfikacja.pl/
…
opracowanie: Ana
…